Μαθηματικοποίηση της Μουσικής ; Ναι ή όχι ; Γιατί ;

Με μια φράση ανοίγουμε ένα τεράστιο, χαοτικό θέμα. Εννοώντας βέβαια τη σχέση μαθηματικών σχέσεων και επεξεργασιών σε όλες τις φάσεις της μουσικής σύνθεσης. Μην πάει το μυαλό σας μόνο στον Ιάννη Ξενάκη! Προς Θεού! Υπάρχει και η Μουσική Ανάλυση (μέθοδος Σένκερ, μέθοδος με χρήση συνόλων και πάρα πολλές άλλες! Αυτά έχουν εμπνευστεί από μαθηματικές θεωρίες) καθώς και π.χ. το δωδεκάφθογγο σύστημα το οποίο προάγει πραγματικά τη χρήση μαθηματικών συμβολισμών και μηχανισμών (τουλάχιστον όπως εφαρμόστηκε με τη χρήση πινάκων κλπ. από πολλούς σύγχρονους συνθέτες). Μήπως ήταν καλύτερα π.χ. με τους ρομαντικούς ή τους κλασικούς συνθέτες πριν τα πάντα αναχθούν σε μαθηματικές σχέσεις ; Είναι βέβαια τεράστιο θέμα και μάλλον έχει μεγάλη σχέση με τις κατευθύνσεις της μουσικής του 20ου αιώνα. Γράψτε απλά τί πιστεύετε σε σχέση με το συγκεκριμένο θέμα για να το αναπτύξουμε (ακόμη) καλύτερα.

Advertisements

6 Responses to Μαθηματικοποίηση της Μουσικής ; Ναι ή όχι ; Γιατί ;

  1. Ο/Η akamas λέει:

    Η απάντησή μου είναι αρνητική καθώς πιστεύω ότι η μουσική είναι έμπνευση και τα μαθηματικά μια θεωρητική επιστήμη, κάτι που είναι ασυμβίβαστο.

  2. Ο/Η tzini λέει:

    Επ! Τότε γιατί να υπάρχει θεωρία της αρμονίας, της αντίστιξης κλπ. ; Κι αυτές θεωρητικά πεδία είναι (με έντονη πρακτική χροιά βέβαια, αλλά θεωρητικά πάντως) και, βέβαια, εντελώς απαραίτητα στη μουσική.

  3. Ο/Η nchris λέει:

    Κατά βάση, η Μουσική είναι μια τέχνη που της δίνει ζωή ο άνθρωπος. Είναι ένας τρόπος έκφρασης. Από τη στιγμή που η έκφραση είναι αληθινή και πηγάζει από τον άνθρωπο, τα συναισθήματά, τα βιώματά κ.λπ. τότε και η Μουσική είναι αληθινή. Ο τρόπος τώρα με τον οποίο κάθε συνθέτης την εκφράζει είναι προσωπικός. Μπορεί να λέγεται ρομαντικός, κλασικός, ιμπρεσιονιστικός, σειραϊκός κ.λπ. Προσωπικά δεν μπορώ να δω κάποια μέθοδο ως καλή η κακή διότι εξαρτάται πως χρησιμοποιείται. Το μαχαίρι κόβει ψωμί αλλά σκοτώνει και άνθρωπο. Είναι καλό ή κακό; Ο Schönberg έχει γράψει αριστουργήματα, όπως και ο Messiaen και ο Ξένάκης και ο Boulez και πολλοί άλλοι σύγχρονοι συνθέτες. Υπήρχει σαφώς και η άλλη πλευρά. Ο εκάστοτε τρόπος πρέπει για το συνθέτη να είναι το εργαλείο και όχι ο σκοπός. Από κει και πέρα ακολουθεί το «έργο»…

  4. Ο/Η zinon λέει:

    Μπορεί ένα πειραματικό, ηλεκτρονικό, μαθηματικό, ή με όποιο άλλο επίθετο θέλετε, έργο να είναι ανοησία για κάποιους και αριστούργημα για άλλους.
    Στα σύγχρονα έργα έχει ίσως μεγάλη σημασία και η φιλοσοφική άποψη του δημιουργού για να «κρίνουμε».

  5. Ο/Η nchris λέει:

    Αυτό ισχύει και σε κλασικά ή ρομαντικά έργά ή σε οποιοδήποτε έργο τέχνης;

  6. Ο/Η zinon λέει:

    Σωστά, αλλά για τα κλασικά και ρομαντικά υπάρχουν φιλοσοφικά κείμενα των δημιουργών; Παραθέτω -επειδή το έχω πρόσφατο λόγω της λέσχης ανάγνωσης- κείμενο τού Χατζιδάκι από τα «Σχόλια τού Τρίτου»:
    …Κοιτάξτε π.χ. την Ιστορία της Μουσικής, και θα βρείτε
    μια στρατιά από δούλους, συνθέτες κι οργανοπαίκτες, που έχουν εξαίσια συνυπάρξει με άρχοντες δυνάστες, με παρανοϊκούς βασιλιάδες, με δικτάτορες και μ’ ανελεύθερα καθεστώτα.
    Πώς είναι δυνατόν τα έργα των κυρίων αυτών να μας φωτίζουν και να μας ενδιαφέρουν; Και ποια είναι η λειτουργία αυτή που συντελείται μέσα τους; Κάτι συμβαίνει διαφορετικό, όχι καθαρό, τόσο σ’ αυτούς που εκπέμπουν μουσική, όσο και σε μας που την αποδεχόμαστε σαν όσια και ιερή. Κι έτσι μπαίνει το ερώτημα: Μήπως η Μουσική αποτελεί ένα ηχητικό Ελ Ες Ντι, όπως και η Ζωγραφική, οπτικό; …

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: